Je bent veilig, je bent geliefd en alles gaat goed met je!

Op moederdag hebben we onze zoon opgedragen in onze kerk. Onder familie en vrienden maakten we onze belofte aan God dat we al onze kinderen in Zijn leer zullen opvoeden. We geloven dat ALLE kinderen een geschenk zijn van God. Op zo’n opdraging luister je naar de preek van de dominee, over wat een opdraging inhoud, je geeft je beloftes door en dan zegent de dominee je baby. Dit gebeurt allemaal terwijl de mama (die zeer veel last heeft van emoties) de baby vasthoud, of de papa. We hebben afgewisseld. Ik heb daarna een brief voorgelezen aan onze zoon, die we gaan bewaren tot hij 18 jaar is. Met de uitleg van waarom we kozen om hem op te dragen. Zoals een vriendin van me zei, “een traantjes brief”.

We hadden het niet verwacht maar we kregen toch nog enkele cadeaus waaronder het boekje “Baby Blessings” geschreven door Bonnie Sparrman. Ik probeer er iedere dag wat uit te lezen, ik was aangenaam verrast toen ik aan het hoofdstuk kwam van ‘You’re Safe, You’re loved and You’re Okay’. Ik ga het even vertalen en dan begrijp je meteen waarom.

Ik zal u daar troosten, zoals een kind wordt getroost door zijn moeder. – Jesaja 66:13

Ik kende een moeder wiens eerste kind zeer gemakkelijk en mild was. Ze kon rondgesjouwd worden terwijl er boodschappen werden gedaan of ze kon uren slapen in haar wieg zonder al te veel protest. Deze ‘perfecte’ baby leek in vrede te zijn met de wereld rondom haar, dus toen haar kleine zusje werd geboren met een heel andere kijk op de wereld was het een beetje een shock. De twee zwangerschappen waren vergelijkbaar maar de manier waarop de twee meiden omgingen met de wereld buiten de baarmoeder was dag en nacht verschil.

Baby nummer twee liet haar aanwezigheid horen door te huilen. Haar ouders konden geen enkel reden vinden waarom, buiten dat ze moeite had om baby te zijn. In werkelijkheid, nu dat ze ouder is, is ze een zeer rustige meid die volledig uit haar rusteloze baby manieren is ontgroeid. Misschien heeft ze deze opgegeven vanwege de prachtige manier waarop haar mama handelde met haar onophoudelijk gehuil.

De slimme mama maakte geweldig gebruik van haar baby draagdoek en een nieuw motto. Ze stopte baby Nina in de strook van de doek die hing rond haar nek en wandelde. En ze praatte. Door lange nachten heen, tijdens slaperige ochtenden, over uitgestrekte middagen en soms tot in de avond, Jenna wandelde en praatte. Telkens weer omringde Jenna haar woorden baby Nina :”Je bent veilig, je bent geliefd en alles gaat goed met je!” Haar woorden bleven herhalen tijdens haar stappen, tijdens boodschappen, terwijl ze kookte of terwijl ze de was aan het vouwen was. Mama en baby bleven aan elkaar vast door dat gezegende stuk stof die veiligheid gaf aan Nina en haar mama’s handen de vrijheid gaven. En al die tijd vloeiden al die troostende woorden om de baby heen. “Je bent veilig, je bent geliefd en alles gaat goed met je!”

Wie heeft er geen nood aan om af en toe een bemoedigend woord te horen? Ik geloof dat we allemaal kinderen zijn in een zekere zin, ons ongenoegen duidelijk maken over situaties die we moeilijk vinden. We weten niet altijd hoe we ons ongenoegen in woorden moeten omzetten, dus we zeuren en zagen op onze ‘volwassen’ manieren. Relaties zijn gespannen, onze zenuwen worden beproefd en we worstelen met onze gevoelens. We huilen misschien niet letterlijk zoals een baby, maar ons hart huilt van binnenin van eenzaamheid, frustratie, verdriet, woede, uitputting.

Zouden we niet graag allemaal worden opgepakt en weggestopt worden in een draagdoek, lekker knus en dicht bij een liefhebbende ouder? God doet dit bij ons, in een zekere zin, net zoals Jenna het deed bij haar kind. Zoals een zorgzame moeder die rekening houd met de nood van ieder kind (en ze zijn allemaal verschillend), God kent ieder van ons.

Op een dag zul je terugkijken naar de wandelingen, praatsessies en babydraag dagen met opluchting, blij dat je het overleeft hebt en met een groter begrip dat God je ook met liefde en aanmoediging draagt. Hij zet ons niet neer op de grond en laat ons niet alleen om te huilen. Nee, de Vader troost ons en draagt ons, zoals deze goede moeder baby Nina droeg.

 

Waar het op neerkomt is dat je baby dicht tegen je dragen natuurijk is. God heeft moeders gemaakt zodat ze hun kinderen kunnen troosten en koesteren, net zoals God dat met ons doet.

Baby net thuis na 5 weken op de NICU en dus bak ik pannenkoeken om te vieren. Enkel zo wou hij slapen in het begin.

 

 

Leave a Reply